Jaap 1 jaar

Jaap is 1! Gisteren even een klein, maar gezellig feestje gehouden voor onze grote jongen. Een kinderpartijtje met een poppenkast en op het menu eens geen nasi of bami, maar oerhollands:boerenkoolstamppot. En natuurlijk mocht Jaap een poging doen om zelf de kaarsjes op de cake uit te blazen. Jaap had echter meer interesse voor de slagroom, waar hij zijn handjes heerlijk in begroef.

Espanol básico I

Como esta? Yo soy estudiante. Enzovoorts... Er moet nog heel wat geleerd worden, maar de kop is eraf.
Vanavond zijn Olaf en ik bij onze eerste Spaanse les geweest. Een cursus, die hier geheel gratis wordt gegeven op de ambassade van Venezuela. En een beetje Spaans spreken is natuurlijk nooit weg.
Twee avonden per week zo´n twee maanden lang zitten we nu dus weer in de studiebanken. Aan de muren, ja je raadt het al, hangt overal de beeltenis van Hugo Chavez.
En niet alleen Spaans, maar ook nog wat geschiedenis geleerd vanavond. Zo was ik zeer verbaasd dat overal staat vermeld "Ambassade van de Bolivariaanse republiek van Venezuela". Misschien een beetje een domme vraag, maar ik stelde hem toch aan onze juf Els: "Bolivia en Venezuela zijn toch twee landen. Vanwaar dat Bolivariaanse?" En  dat was dus vanwege Simon Bolivar. Ik geef eerlijk toe dat de naam me wel bekend voorkwam, maar ik eigenlijk geen idee had wie Simon Bolivar nu weer precies was.
En hopelijk ben ik in ieder geval in Nederland niet de enige die dat niet wist. Maar wie nieuwsgierig is en ook nog wat wil leren vandaag, verwijs ik door naar wikipedia.

We hebben het gered

Gisteren moesten we er dan echt aan geloven: de 5 km dijkloop in Totness, Coronie. Samen met Carlo, een werkman hier op Palm Village en fanatiek hardloper, en zijn zoontje van 8 vertrokken we tegen enen naar Coronie. Carlo's zoontje deed mee met de wedstrijd voor de 7 tot 12-jarigen: de Engelse mijl (1,6 km).
Het was werkelijk onvoorstelbaar hoe hard die kinderen liepen. Sommigen gewoon op blote voeten of slippers over het asfalt, maar na een minuut of 6/7 kwamen de eersten al de finish over suizen.
Daarna waren wij aan de beurt. De start was een uur verlaat, dus wat betreft de felle zon was dat wel prettig. Alleen stonden we toen we eenmaal konden gaan rennen al wel zo'n twee uur op onze benen.
Uiteindelijk was het toch zwaar en heet. Onze exacte tijden weten we niet precies, maar Olaf finishte ergens in de 27 minuten. Bij mij stond het klokje op 30. Onderweg nog wel wat hilarische taferelen meegemaakt. Ergens tussen de 2 en 3 km, Olaf was daar toen al gepasseerd want die had niets gemerkt, staken er plotseling zo'n twintig schapen het looppad over.
Nou, uiteindelijk hebben we een t-shirt en medaille aan de loop overgehouden en waren we vooral blij dat we binnen waren. Onze metgezel Carlo was wel ietsje sneller dan wij. Hij was ergens in de 18 minuten gefinisht. Nogal een verschil ja, maar hij gaat dan ook volgende maand de marathon van Paramaribo lopen. Hij noemt dit "de sprint" ?!? haha..
De winnaar kwam geloof ik met 17 minuten over de eindstreep. En de beste vrouw liep de 5 km ook nog net onder de 20 minuten. Onvoorstelbaar, maar waar.
De prijsuitreiking na afloop moest flink worden afgeraffeld, want Coronie is het muskietendistrict van het land. Om klokslag 6 uur komt alles wat prikt tevoorschijn en was het dus wegwezen geblazen. Ach, voor ons maakte dat weinig uit. Voor die felbegeerde beker moeten we nog heel wat harder trainen.

Potje Surinaams voetbal

Gisteren zijn we voor de eerste keer naar een wedstrijd van het nationale Surinaamse voetbalelftal geweest. In de voorronde voor de Caribbean Cup die in december op Martinique wordt gespeeld nam Suriname het gisteren op tegen Curacao. De naam van de tegenstander was op het allerlaatste moment veranderd, want in de speelschema´s stond nog overal: de Nederlandse Antillen, maar die bestaan natuurlijk sinds dit weekend niet meer.
Maar daar zaten wij dus tussen vrijwel verder alleen maar Surinamers in het André Kamperveenstadion (ja, dat was een van de mannen die op 8 december 1982 zijn omgebracht). Heel leuk om een keer mee te maken, alhoewel het niveau van Nederland-Zweden wel een stukje hoger lag. Maar ja, dat is ook wel weer verklaarbaar als je bedenkt dat de voetballers hier geen profs zijn, maar allemaal amateurs die gewoon echt moeten werken voor de kost.
Wat wel opviel is dat er helemaal niemand in de Surinaamse kleuren was uitgedost. Terwijl je bij het Nederlands elftal struikelt over het oranje, zag je hier nergens een speciaal shirtje of een vlaggetje ofzo. En ook geen waves of toeters. Het publiek was behoorlijk rustig. Alleen die paar Nederlandse hooligans.. haha.. nee hoor Olaf heeft zich gedragen...
Uiteindelijk won Suriname in de extra tijd door een penalty (genomen door de keeper) met 2-1, dus ging iedereen opgetogen naar huis. Vrijdag staat wedstrijd nummer 2 op het programma tegen St Lucia en dan volgt zondag Guyana nog. De beste zes van de vier poules gaan uiteindelijk door naar de eindstrijd van de Caribbean Cup.

Bijzondere 10-10-10

Gisteren was het toch wel even erg jammer dat we niet in Nederland waren. Als we hadden geweten welke bijzondere gebeurtenissen er allemaal op 10-10-10 in Arnhem stonden te wachten, hadden we vast en zeker overwogen om op het vliegtuig te stappen.


Maar vooraf wisten we van niets. En Marjette natuurijk ook niet, want het was anderhalve week te vroeg. Maar de vliezen braken toch echt. Nogmaals van harte met jullie zoon Mees, die op deze unieke datum, besloot de wereld te komen bekijken.

Maar daar bleef het niet bij. Terwijl wij net als iedereen dachten dat Francisca en Rik gewoon een gezellig feestje zouden geven omdat ze al 12,5 jaar lief en leed delen, bleken ze stiekem alles te hebben geregeld voor een fantastische bruiloft. Wel heel jammer dat we dit feest hebben gemist. Maar ook hier namens ons nog heel veel felicitaties en geluk met z´n drietjes verder.

Nee, hier was het geen feest, maar een gewone rustige zondag. We zijn nog even gaan kijken bij een expositie van kunstenaar Erwin de Vries in Paramaribo. Hij heeft ook tal van beelden gemaakt in de openbare ruimte in Amsterdam, dus is geen onbekende. Volgens kenners wordt hij vergeleken met Corneille. Het was zeker aardig en ik zou best een werk van hem aan de muur willen hebben hangen, maar de prijzen bleken toch enigszins boven ons budget.

Thuis hebben we dus meteen Fien maar aan het schilderen gezet. Een stuk goedkoper en voor ons natuurlijk ook heel bijzonder.

Jaap loopt!!!

En dan eindelijk is er het grote nieuws: Jaap loopt! Of althans, hij heeft zijn eerste losse stapjes gezet. Een paar keer vandaag. Nog wel wat wiebelig, zonder handje van papa of mama of houvast aan de tafel, maar toch telkens drie of vier stapjes en dan boem op z'n kont.
Papa en mama zijn natuurlijk zo trots dat dit enkele nieuwsfeitje een update van deze weblog waard is.
Want de verdere hotlines van deze week vallen bij Jaaps eerste stapjes natuurlijk in het niet.

Afgelopen weekend hebben we het MNO-familie-feest op Fort Nieuw-Amsterdam gehad. Zo'n 800 man, sport en spel, muziek, goed eten en drinken en veel te doen voor de kinderen (oa een schuimbaan), dus dat was wel erg geslaagd..
Verder heeft Puk begin deze week een vieze grote rat gedood die in onze vuilnis zat te wroeten. Wat een killersinstinct!
En Fientje gaat sinds deze week weer naar school, wat ze zelf erg leuk vindt.
Verder weinig nieuws onder de zon. Tot de volgende keer!

We gaan rennen...

Olaf en ik hebben ons opgegeven voor de MNO dijkloop. Die vindt plaats op zaterdag 16 oktober in Coronie. Na bijna drie weken stil te hebben gezeten omdat hij de longen uit zijn lijf hoestte, heeft Olaf vanmorgen vroeg maar weer eens de sportschoenen aangetrokken en Harry en Puk meegenomen voor een rondje over het park. Want de dijkrun mag dan misschien maar 5 km zijn, maar zwaar gaat het vast wel worden. Vooral omdat het om 4 uur 's middags is en dan is het hier dus echt snikheet. Maar we zullen wel zien. We hebben in ieder geval nog twee weken om te trainen.

Volgende week gaat Fien weer naar school, na een gigantische vakantie. Die begon hier officieel pas op 18 augustus, maar omdat wij al drie weken daarvoor naar Nederland op vakantie gingen, is ze wel al heel lang vrij. Gelukkig wil ze zelf erg graag weer. Nu maar hopen dat dat maandag ook nog zo is.

En dan moeten we natuurlijk binnenkort iets gaan bedenken voor de verjaardag van Jaap. Want nog drie weken en dan wordt onze knul alweer 1 jaar. Het gaat erom hangen of hij dan zal kunnen lopen. Ja, achter een karretje en aan de hand lukt dat wel redelijk, maar los.... Dan geeft hij toch de voorkeur aan kruipen, want dat gaat nu natuurlijk nog veel sneller.

Inmiddels zijn we ook aan het kijken wat we met kerst en oud en nieuw zullen gaan doen. Olaf is dan ieder geval twee weken vrij, dus die gaan we niet thuis doorbrengen. Het idee is om met Sandra, Ben en de kids naar een van de eilanden te gaan. Nu maar hopen dat alles lukt met vluchten en hotels en dat de prijzen nog een beetje redelijk zijn.

Afgelopen zondag waren we trouwens even met zn viertjes in de Paramaribo Zoo. Fien kreeg haar eerste schaafijs, we gingen bij de tijgers en de slangen kijken en even met het treintje mee dat door de dierentuin rijdt.